Yalandı Zaten Şarkı Sözleri bu sayfada yer almaktadır. Şarkının tüm detaylarını, arka planını ve sözlerini aşağıda inceleyebilirsiniz.
Dışarıda fırtına kopar, ben içimde susarım.
Her şeyi anladım da bir tek kendime geçmez sözüm.
Yorulmuşum meğer yükü taşırken gülümsemekten,
Sessizce çekildim geriye sadece izliyorum.
Zaman dediğin şey en büyük tüccar aslında,
Önce umut satar sana, sonra gençliğini alır arada.
Kime kıymet verdiysek yara oldu kalbimizde,
Biz yine de dik durduk boyun eğmedi Kimseden yana
ne süslü cümlelere kandım ne boş vaatlere
İnsanı insan yapan giydiği değil, tuttuğu sözmüş meğer.
Gözlerimin ardındaki yorgunluğu bir ben bilirim,
Bide geceleri gökyüzüne bıraktığım o derin nefesler
Herkes kendi hikayesinde haklı biliyorum,
O yüzden artık kimseden bir adalet beklemiyorum.
Geçtiğimiz yollar dikendi ama basıp geçtik,
Dostun sahtesini aşkın masalını çok erken seçtik.
Kırıldık ama dökülmedik, eğildik ama bükülmedik,
Kendi içimizdeki o gizli mabede çekildik.
Bizi bu derin yalnızlıktan çekip alacak bir el yok,
Gece uzun sorular çok ama verecek cevap yok.
Sustukça ağırlaşır içindeki o devasa şehir
Derin bir sükût bazen bin tane feryada bedeldir.
Ne söylesek az kalır, ne yazsak yarım,
Biz kendi içimize gömdük en ağır sızılarımızı.
Giden gitti kalanlarla devam ettik yola,
Kalbi temiz olanın sınavı ağır olurmuş derler ya.
Verdik ömrümüzden, ne aldık ki karşılığında?
Sadece birkaç acı tecrübe, bide derin bir hafıza.
Şimdi bir çay koyup izliyorum akan zamanı,
Anladım ki en büyük erdem affedip arkana bakmamakmış.
Yol uzun menzil uzak ama adımlarımız sağlam,
Ruhumuzu kaybetmedik ya, gerisi varsın kalsın geride.
Sessizce bitirmeli bazen hikayeyi,
Kırmadan dökmeden iz bırakmadan
Anlayan anladı zaten,
Anlamayana da sözün bir anlamı yok artık.
—
Dışarıda fırtına kopar, ben içimde susarım.
Her şeyi anladım da bir tek kendime geçmez sözüm.
Yorulmuşum meğer yükü taşırken gülümsemekten,
Sessizce çekildim geriye sadece izliyorum.
Zaman dediğin şey en büyük tüccar aslında,
Önce umut satar sana, sonra gençliğini alır arada.
Kime kıymet verdiysek yara oldu kalbimizde,
Biz yine de dik durduk boyun eğmedi Kimseden yana
ne süslü cümlelere kandım ne boş vaatlere
İnsanı insan yapan giydiği değil, tuttuğu sözmüş meğer.
Gözlerimin ardındaki yorgunluğu bir ben bilirim,
Bide geceleri gökyüzüne bıraktığım o derin nefesler
Herkes kendi hikayesinde haklı biliyorum,
O yüzden artık kimseden bir adalet beklemiyorum.
Geçtiğimiz yollar dikendi ama basıp geçtik,
Dostun sahtesini aşkın masalını çok erken seçtik.
Kırıldık ama dökülmedik, eğildik ama bükülmedik,
Kendi içimizdeki o gizli mabede çekildik.
Bizi bu derin yalnızlıktan çekip alacak bir el yok,
Gece uzun sorular çok ama verecek cevap yok.
Sustukça ağırlaşır içindeki o devasa şehir
Derin bir sükût bazen bin tane feryada bedeldir.
Ne söylesek az kalır, ne yazsak yarım,
Biz kendi içimize gömdük en ağır sızılarımızı.
Giden gitti kalanlarla devam ettik yola,
Kalbi temiz olanın sınavı ağır olurmuş derler ya.
Verdik ömrümüzden, ne aldık ki karşılığında?
Sadece birkaç acı tecrübe, bide derin bir hafıza.
Şimdi bir çay koyup izliyorum akan zamanı,
Anladım ki en büyük erdem affedip arkana bakmamakmış.
Yol uzun menzil uzak ama adımlarımız sağlam,
Ruhumuzu kaybetmedik ya, gerisi varsın kalsın geride.
Sessizce bitirmeli bazen hikayeyi,
Kırmadan dökmeden iz bırakmadan
Anlayan anladı zaten,
Anlamayana da sözün bir anlamı yok artık.
Benzer bir eser için BAŞIMDA ALTIN TACIM göz atabilirsiniz.
Bu eser hakkında daha fazla genel bilgi için Vikipedi kaynağını inceleyebilirsiniz.