Ne dedimse halka hiç yaramadı
Ben gittikten sonra ararlar beni
Boşa cahillerin gözü karardı
Kuru çene ile yorarlar beni
Vay, vay, zalım Dünya
—
Duman eksik olmaz her yüce dağda
Bülbül eksik olmaz her yeşil bağda
Atomun patlayıp bittiği çağda
Onun ötesinde sorarlar beni
Vay, vay, Dünya vay
—
Ebedi değildir bu yeşil bağlar
Ebedi değildir şu yüce dağlar
Öz gardaşım ama bizim softalar
Mezarımda bile kırarlar beni
Vay, vay, Dünya vay
—
Mahzuni Şerif’im gayri gam yemem
Ondan ötesini kimseye demem
Ufak vücuduma kefen istemem
Varsa insanlıkla sararlar beni
Dost, güzel dost, canım dost
Cananım dostum