harfo

Oğul yâr içerden anam yâr içerden Oğul kes bağrımı yar içerden Oğul gözüm kapında kaldı Oğul çıkmıyor yâr içerden Yeter

Şu dağların ardı dumanlı karlı Şu dağların ardı dumanlı karlı Sevdiğim ağlıyor gözleri yaşlı gözleri yaşlı Yol vermez ki geçem

Oy akşamlar akşamlar yine moldu akşamlar Oy akşamlar akşamlar yine moldu akşamlar Evli evine gider bağlar gazeli Garip nerde akşamlar

Ay ışığı vurmuş Toprak yanıyor Toprağın üzerine Kimler düşüyor Kimse bu yangını Görmüyor duymuyor Onun için mi dağlar Yıldızlar ağlıyor?

Taassuptan riyadan gel Feragat eyle ey sofi Bir insan istese öz nefsine Hiç galip olmaz mı? Eğer galip gelinmez Gelen

Odasına vardım – kahve pişirir oy Kınalı parmaklar aney yandım diley fincan devşirir Seni gören aşık – aklın şaşırır oy

Genç yaşımda aklar düştü saçıma Gurbet elde çok eğlendim ondan mı? İçmek istiyorum gine ölem ki sabaha kadar Nazlı yardan

Bir gün giderisem fani dünyadan Acep bu halimi duyan olur mu Gardaş diye yer etmiyen bacılar Tutup saçlarından yolan olur

Derdimi söyletme dertsiz adama Güler geçer yüreğime dert olur Her yüze güleni dostun belleme Kara günde sadık dostun bellolur Uzağı

Durup otururken gözyaşım akmaz Onun içeride bir derdi olmasa Kardeş kardeşine kuyu mu kazar Elkızı ortada delil olmasa Biri kağıt