harfo

OĞUL – CEM MALKOÇ

Yürüdüğün yollarına ben ölem Elinde tuttuğun dallar ben olam Sen kuruma solan gülün ben olam Sana gelen bana gelsin ben […]

Odasına vardım – kahve pişirir oy Kınalı parmaklar aney yandım diley fincan devşirir Seni gören aşık – aklın şaşırır oy

Oy Sivaslım Sivaslım Dudağı dili tatlım Ellerde güzel çoktur Sensin benim kıymatlım — Sivaslım kaşın kara Açma bağrıma yara Arguvandan

Genç yaşımda aklar düştü saçıma Gurbet elde çok eğlendim ondan mı? İçmek istiyorum gine ölem ki sabaha kadar Nazlı yardan

Bir gün giderisem fani dünyadan Acep bu halimi duyan olur mu Gardaş diye yer etmiyen bacılar Tutup saçlarından yolan olur

Derdimi söyletme dertsiz adama Güler geçer yüreğime dert olur Her yüze güleni dostun belleme Kara günde sadık dostun bellolur Uzağı

Durup otururken gözyaşım akmaz Onun içeride bir derdi olmasa Kardeş kardeşine kuyu mu kazar Elkızı ortada delil olmasa Biri kağıt

Dışım çiçek açmış belki İçimde kara yosunlar Görenler mesut sanıyor Bilmezler ki ne derdim var oy Oy beni vurun vurun

Ayağunde çorabun biri yün biri pamuk Biri yün biri pamuk Oy oy sevduğum oy oy Ben sana gönül vermem sen

Kış benim ayaz benim Bahar benim yaz benim Yaralı bir kuş gibi Umutlarım az benim Oku beni yaz beni Al