popg

Gerçekten üzgün bu gözler Aynalar gülmeyi özler Sözleri çok fazla duydum ben (Duydum ben) Gerçekten üzgün bu gözler Gerçekten üzgün […]

Gel, dağıldığım bu şehirden topla beni Gel, çok yoruldum, unutalım gelip geçeni Gel, tükenmeden ömrümüzün son demleri Gel, yaprak gibi

Gidene sor seviyor mu Sonu yok biliyorum bu yolun Zor geliyordu Ben olmayan acılara dertlere gülüyorum Söz gidiyorum Bu kadar

Hep köşeye sıkıştırmadı mı? Daha önce de sanki Sırtımızdan vurmadı mı? Bu kaçıncı darbe ilk değil ki Düştük evet ama

Neredesin bilmiyorum seni çok özlüyorum Gözlerim hep kapıdadır yar Kanayan şu yarama gelip de bir merhem ol Bitsin bu dargınlık

Sen gülünce güller açar gülpembe Bülbüller seni söyler, biz dinlerdik, gülpembe Sen gelince bahar gelir, gülpembe Dereler seni çağlar, sevinirdik,

Hor görülenlerin Tanrım isyanıdır bu Sevip sevilmeyenlerin feryadıdır bu Hor görülenlerin Tanrım isyanıdır bu Sevip sevilmeyenlerin feryadıdır bu Düzensiz dünyanın

Gözlerime baka baka Bu halimi göre göre Adım adım uzaklaştı yeniden — Güle güle hoşçakal Giderken bu acını da benden

Sormayın neden bu durgunluğum Görmeden kuytu yaralarımı Sormayın neden bu huysuzluğum Bilmeden saklı duygularımı Çok mu dertsiz duruyorum uzaktan bakınca

Uzun bir yolculukta, denizi görmek adın Mirasın bu kokuyla baş edemez hiç bir yanım Koşar adım, koşar adım uzağına bu