Şu benim divane gönlüm
Yine hubdan huba düştü
Mah cemalin şulesine
Çalkalanıp göle düştü
Kiminin meskeni külhan
Kimi derviş kimi sultan
herkes yâri ile mihman
Ben yarimden cüda düştüm
İntizarım hak kelama
Kamilden gelen selama
Rüzgar esti şu aleme
Bize badı saba düştü
Bir gün felek cana kıyar
Bizi kabdan kaba koyar
Eller atlas libas giyer
Şükür bize aba düştü
Kul Yusufum der bu demler
Gözümden akıttın nemler
Çekticeğim bu sitemler
Bana yardan reva düştü